ПРЕВАЛЕНЦИЈА НА ГРИЗЕЊЕТО НОКТИ КАЈ ПРЕДУЧИЛИШНИТЕ ДЕЦА ВО БИТОЛА

Апстракт

Гризењето нокти може да има значајна улога во развојот на некои аномалии и штетни по­сле­дици врз орално-фацијалниот систем.

Цел: Целта на студијата беше да се утврди пре­валенцијата на гризењето нокти кај пре­ду­чи­лишните деца во Битола.

Методи: Во опсервациона, пресечна, (cross-sectional) студија беа опфатени 890 деца, кои до­шле на систематски прегледи во периодот од јануари до декември 2009 година. Беа при­менети следните методи: психолошко тес­тирање (тестот по Чутуриќ), педијатриски пре­глед, интервју со родителите и пра­шал­ни­кот: Child Behavior Checklist-Achenbach, 1981.

Резултати: Истражувањето опфати 890 деца, од кои 401 на тригодишна, 489 на пет­го­дишна возраст, 51,6% машки и 48,4% жен­ски. Преваленцата на гризењето нокти беше 22,02%. Статистичката анализа покажа дека оваа навика не се јавува значајно почесто (p>0.05) кај децата на 5 годишна возраст и кај машките. Тестираната разлика во фрек­вен­цијата на гризењето на ноктите кај де­ца­та од градовите и селата не беше ста­тис­тич­ки значајна (p>0.05). Децата кои немаат сво­ја соба статистички несигнификантно по­чес­то ја манифестираат оваа навика (p>0.05).

Тестираните разлики во зависност од бројот на членови и деца во семејството, беа статисти­чки значајни (p<0.05), но во однос на редот на раѓање на детето беа статистички не­з­на­чајни (p>0.05). Децата чии родители имаат ви­сок степен на образование значајно помалку гризат нокти, p<0.01. Поголема е заста­­­пеноста на оваа навика кај ис­пи­та­ни­ци­те во семејства кои имаат просечни мате­ри­јал­­ни приходи, p=0.004.

Заклучок: Заради влијанието врз ден­тал­ни­от развој педијатрите и детските сто­ма­то­ло­зи треба заеднички да работат на пре­вен­ци­ја, рана дијагноза и третман на оваа навика.