„ДРУГИОТ“ ВО СВЕТЛОТО НА ИНТЕГРАЦИЈАТА И ИНКЛУЗИЈАТА ВО ИЗРАЕЛСКИОТ ЕДУКАТИВЕН СИСТЕМ И ВО ИЗРАЕЛСКОТО ОПШТЕСТВО: НАВИСТИНА „ЗНАЧАЕН ДРУГ“?

Апстракт

Оваа статија го проучува концептот на „дру­ги­от“, повеќе во смисла на „различниот“ отколку на „оној што не сум јас“, во светлото на ин­те­гра­ци­јата и инклузијата во израелскиот еду­ка­ти­вен систем и во израелското општество. За таа цел беа воведени два нови концепта: „раз­ли­чен друг“и „значаен различен друг“. Од ана­ли­зата на литературата се покажа дека, спо­ред моделот за интеграција и идејата за нор­мализација, обраќањето со „другиот“ како чо­вечко суштество, наместо со „лице со по­себ­ни потреби“, е минимизирано, додека ос­нов­на­та идеологија на инклузијата се совпаѓа со хо­лис­тичкиот и плуралистичкиот поглед што ја под­држуваат уникатноста на „различниот друг“ и го насочува кон живот што има зна­че­ње. Анализата на примери од израелското оп­штес­тво покажува дека, и покрај напреднатата ле­ги­слатива и свесноста за лицата со посебни по­треби, моменталната ситуација не ги ис­пол­ну­ва критериумите на инклузија. Реалноста во образованието покажува дека не постои реор­га­ни­зација на системот, како клучен кри­те­ри­ум за инклузија, иако веќе се спроведени прин­ци­пите за рана идентификација, ин­тер­вен­ција и следење. Општиот впечаток што прои­злегува од оваа статија е дека, и покрај стре­межот за рам­но­прав­­ност и еднаквост во за­ко­нодавството, тре­ба да се вложат напори за убед­ување на јав­нос­та дека „различен друг“ е, прво и основно, чо­­ве­чко суштество, па оп­штес­твото е должно по­­ве­ќе да го доживува ка­ко „значаен раз­ли­чен друг“ отколку како „раз­лич­ен друг“.