FUNDAMENTAL ASPECTS AND FIRST RESULTS OF THE CLINICAL APPLICATION OF COMBINED ELECTRIC AND ACOUSTIC STIMULATION OF THE AUDITORY SYSTEM

Jan KIEFER; Jochen TILLEIN; Christoph von ILBERG; Thomas PFENNIGDORFF; Ekkehard STÜURZEBECHER; Rainer KLINKE; Wolfgang GSTÖTTNER

doi:10.2478/

Автори

Јан КИЕФЕР Clinic for Otorhinolaryngology, Head and Neck Surgery, Frankfurt am Main, Germany
Јохан ТИЛАЈН Оддел за сензорна физиологија, Универзитет Ј.В. Гете, Франкфурт на Мајна, Германија
Кристоф фон ИЛБЕРГ Клиника за оториноларингологија, хирургија на глава и врат, Франкфурт на Мајна, Германија
Томас ФЕНИГДОРФ Клиника за оториноларингологија, хирургија на глава и врат, Франкфурт на Мајна, Германија
Екхард СТИРЦЕБЕХЕР Клиника за оториноларингологија, хирургија на глава и врат, Франкфурт на Мајна, Германија
Рајнер КЛИНКЕ Оддел за сензорна физиологија, Универзитет Ј.В. Гете, Франкфурт на Мајна, Германија
Волфганг ГШТЕТНЕР Клиника за оториноларингологија, хирургија на глава и врат, Франкфурт на Мајна, Германија

ДОИ:

https://doi.org/10.2478/

Клучни зборови:

кохлеарен имплант, аудитивен систем, електрична и акустична стимулација

Апстракт

Вовед
Електричната стимулација на аудитивниот нерв преку кохлеарни импланти го овозможи третманот на сензорна глувост. Напредните парадигми за обработка на сигнали и стимулација доведоа до континуирано подобрување на резултатите во разбирањето на говорот.

Испитаници и методи
Испитаниците беа вклучени врз основа на нивните аудиограми со чист тон и аудиометриски резултати од говорот. Критериумите за вклучување беа праг помеѓу 30 и 60 dB во фреквентниот опсег од 250 Hz до 1 kHz и >60 dB над 1 kHz во увото што требаше да се имплантира. Временскиот тек на губењето на слухот мораше да биде стабилен или само многу бавно прогресивен, без знаци на ретрокохлеарна патологија.

Резултати
Слухот можеше да се зачува во рамките на 10 dB кај четири од осум пациенти, кај уште двајца испитаници можеше да се зачува делумно, додека двајца пациенти го изгубија слухот по имплантацијата. Доколку беше зачуван, слухот остана стабилен по имплантацијата, кај три испитаници можеше да се следи повеќе од една година. Четири испитаници беа опремени со ипсилатерални слушни апарати, а двајца испитаници сè уште не се вградени. Останатите двајца испитаници носат само контралатерални слушни апарати.

Заклучоци
Подобрувањата во дизајнот на електродите и хируршките техники, како и фармаколошката заштита на кохлеата од траума, треба да помогнат во зголемувањето на стапката на успех и да овозможат проширен опсег на апликации.