ШТО ЗНАЕМЕ ЗА „НАРУШУВАЊАТА ВО ПРИВРЗУВАЊЕТО“?

Апстракт

Современата носологија опишува реактивно на­ру­шување во приврзувањето претставено од два различни видaнарушувања: реактивно на­ру­шу­вањена приврзувањето, што се ка­рак­те­ри­зи­ра со значително воздржано и емо­цио­нал­но повлечено однесување кон возрасните ста­ра­тели, минимално барање поддршка или ми­ни­мално реагирање на поддршката во време на вознемиреност, иневоздржано нарушување на социјалното вклучувањешто е претставено со неселективно социјално однесувањекое не е во рамките на конвенционалнатакултура и ги поминува социјалните граници во при­сус­тво на непознати возрасни лица. И двете на­ру­шу­ва­ња, без оглед на нивните различни фе­но­ти­пи, се предизвикани од патогената средина на растење, повторливи промени на облиците за приврзување, социјално запоставување и ли­шу­вање во првите години од животот.

Оваа студија ги испитува современите ди­јаг­нос­тички критериуми наведени во ли­те­ра­ту­ра­та што ги споредува дијагностичките кла­си­фи­ка­ци­и и се обидува да ја разбере етиологијата на нарушувањето. Постојат нерешени пра­ша­ња во современата носологија, што значи дека ква­ли­тетот на доказите што ги подржуваат ди­јаг­ностичките критериуми треба да се по­доб­ри. Овој труд заклучува дека, и покрај дос­тап­ни­те современи дијагностички класификации, тре­ба да се направат понатамошни лон­ги­ту­дал­ни студии за да се разбере еволуцијата на реактивното нарушување на приврзувањето и да се одделат неговите карактеристики од останатите психопатологии.