PHYSICAL DISABILITY, STIGMA, AND PHYSICAL ACTIVITY IN CHILDREN: A REPLICA STUDY

Markus GEBHARDT; Julio G. MORA; Susanne SCHWAB

Автори

Маркус ГЕБХАРД TUM School of Education, Technische Universität München, Munich, Germany
Џулио Г. МОРА ТУМ Училиште ѕа едукација, Универзитет во Минхен, Минхен, Германија
Сузан ШВАБ Институт за образование, Универѕитет во Блефилд, Германија

Клучни зборови:

физичка инвалидност, стигма, спорт, модел на содржина на стереотипите, студија реплика

Апстракт

Вовед: Стереотипите може да се намалат преку позитивни описи. Стигмата што ра-ботоспособните возрасни ја имаат кон децата со физичка попреченост може да се намали кога детето е претставено како активно. Студијата покажа дека спортски активно дете што користи инвалидска количка, се смета за поспособно од здраво дете кое се занимава со спорт.
Цел: Оваа студија е реплика студија за под-дршка на хипотезите и за испитување на стереотипи на работоспособните возрасни кон децата со и без (телесна) инвалидност.
Методи: Оваа студија претставува две екс-периментални студии што користат 2 (фи-зичка активност) x 2 (спортски активности). Зависните променливи беа перцепцијата на способностите и топлината според Моделот за содржина на стереотипите (МСС). Студи-јата 1 е онлајн експеримент со 355 студенти од Опен универзитетот на Хаген. Студијата 2 е анкета на 1176 учесници (од Минхен и Грац) со прашалник на хартија што се по-полнува со молив.
Резултати: Нашите студии не го докажаа значајниот ефект на интеракцијата.
Здравото спортски активно дете е оценето со поголеми способности за разлика од спортски активно дете што користи инвалидска количка. Спортските активности ја многу намалуваат малку стигматизацијата кај децата со телесна иналидност.
Заклучок: Стигмата кон децата со физичка попреченост може да се намали кога детето е портретирано како активно, но ефектот не бе-ше доволно силен за да се даде шанса на ори-гиналната класификација од страна на МСС.