САМО-РЕГУЛАТИВНИ СТРАТЕГИИ ЗА ОРАЛНА КОМУНИКАЦИЈА КАЈ ДЕЦАТА СО ОШТЕТЕН СЛУХ

Апстракт

Ова истражување ги идентификува стра­те­гии­­те за самоуправување кои се користени од страна на глувите деца со цел да се на­пра­­ви нивниот говор поразбирлив. За да пос­тигнат самоконтрола при говорење, де­ца­­та со тешко оштетен слух не само што тре­ба да има­ат висока интелегенција, туку и спо­­соб­но­ст ефективно да читаат од уста, а исто та­ка и внатрешна мотивација. По­ра­ди ова пос­то­јат многу деца со високо ниво на ин­­те­ле­ген­ци­ја, а со просечни спо­соб­нос­ти за чи­та­ње од усни и други со по­ниско ниво на ин­те­ле­генција, но со добра спо­собност за чи­тање од усни. Овие раз­ли­ки исто така за­ви­сат и од сте­пе­нот на ош­тетеност на слу­хот. Меѓу стра­тегиите за саморегулирање кои се ко­рис­тат од ст­ра­на на децата, кои пос­тигнуваат раз­­бир­лив говор, се наоѓаат и: ко­гнитивните и ме­та­когнитивните стра­те­гии, мо­ти­ва­цис­ки­те стра­тегии, итн. Овие ре­зул­тати се важ­ни при креирање на те­ра­певт­ски активности, ка­де факторот на раз­бир­ли­вост на говорот е од клучно значење за со­ци­јална ин­тег­ра­ци­ја на децата со оштетен слух.