ЗАДОВОЛСТВОТО НА РОДИТЕЛИТЕ ЗА РАНИТЕ МЕРКИ НА ГРИЖА ЗА ДЕЦАТАСО РАЗЛИЧНИ НИВОА НА ИНТЕЛЕКТУАЛНО НАРУШУВАЊЕ (Дефектолошка теорија и практика, 2013)
Ова истражување дава компаративен преглед на 15 независно напишани статии за ставовите на наставниците за инклузијата во Србија меѓу 2002 и 2012 година. Исто така, се обидуваме да ги опишеме ставовите на наставниците за инклузивното образование во зависност од видот на посебната потреба, а и главната пречка и бенифитот од успешната инклузија од гледна точка на наставниците што предаваат. Сознанијата покажуваат дека промената на ставовите на наставниците за инклузијата се одвива бавно и покрај бројните реформски промени. Резултатите се дискутираат во две фази, пред и по донесувањето на легислативата за инклузија. Понатаму, прегледот покажува дека наставниците во Србија изразуваат најнегативен став за инклузијата на ученици со сензорни нарушувања во редовните училишта. И покрај отпорот кон инклузијата, наставниците во Србија ја согледуваат придобивката од тоа, нагласувајќи ја важноста од развивање социјални вештини, како и важноста од редуцирање на предрасудите кон луѓето со попреченост. Главна пречка во инклузијата, според наставниците, се недоволното образование и несоодветните програми создадени од стручни лица за наставниците во Србија, нискиот статус на учениците со попреченост меѓу врсниците во редовните одделенија и недостатокот на ресурси што ќе ги следат целите на реформите во Србија.Се дискутира за импликациите за понатамошно воведување на реформите, како и за потребата за понатамошни појаснувања во наредните истражувања.
Keywords: инклузивно образование; ставови на наставниците; реформа на политиката