ШТО ЗНАЕМЕ ЗА „НАРУШУВАЊАТА ВО ПРИВРЗУВАЊЕТО“? (Дефектолошка теорија и практика, 2013)
Современата носологија опишува реактивно нарушување во приврзувањето претставено од два различни видaнарушувања: реактивно нарушувањена приврзувањето, што се карактеризира со значително воздржано и емоционално повлечено однесување кон возрасните старатели, минимално барање поддршка или минимално реагирање на поддршката во време на вознемиреност, иневоздржано нарушување на социјалното вклучувањешто е претставено со неселективно социјално однесувањекое не е во рамките на конвенционалнатакултура и ги поминува социјалните граници во присуство на непознати возрасни лица. И двете нарушувања, без оглед на нивните различни фенотипи, се предизвикани од патогената средина на растење, повторливи промени на облиците за приврзување, социјално запоставување и лишување во првите години од животот.Оваа студија ги испитува современите дијагностички критериуми наведени во литературата што ги споредува дијагностичките класификации и се обидува да ја разбере етиологијата на нарушувањето. Постојат нерешени прашања во современата носологија, што значи дека квалитетот на доказите што ги подржуваат дијагностичките критериуми треба да се подобри. Овој труд заклучува дека, и покрај достапните современи дијагностички класификации, треба да се направат понатамошни лонгитудални студии за да се разбере еволуцијата на реактивното нарушување на приврзувањето и да се одделат неговите карактеристики од останатите психопатологии.
Keywords: реактивно нарушување на приврзувањето (РНП); дијагностички критериуми; приврзување