(untitled) (Дефектолошка теорија и практика, 2013)
Адолесцентите со интелектуална попреченост поради дефицитот во своето интелектуално функционирање се изложени на поголем ризик од појава на разни облици на растројства во однесувањето. Цел: да се утврди ризикот од појава на растројства во однесувањето кај адолесцентите со лесна интелектуална попреченост. Примерок: адолесценти (211) со лесна интелектуална попреченост, воспитно-образовниот кадар во посебните средни училишта (39) и членови на стручниот тим (5). Методи: дескриптивен метод, метод на компаративна анализа. Постапки: анкетирање и полуструктуирано интервју со воспитно-образовниот кадар и стручниот тим. Статистичка обработка на податоците: Windows-програмот R x C за анализа на табели на контингенција и тестот Fisher Exact, а како сигнификантни беа земени разликите на ниво на значајност од p<0.05. Резултати: Со статистичка обработка на податоците констатиравме дека училишниот успех влијае на појавата на несакано однесување (p<0.001). Заклучок: Констатиравме дека кај учениците се јавуваат различни форми на растројства во однесувањето за чии последици истите не се доволно информирани и многу ретко самоиницијативно започнуваат разговор за проблемот. Растројствата во однесувањето кај оваа категорија на ученици е мултифакторски условено, и тоа од видот на згрижување, временскиот престој во ученичкиот дом, училишните постигнувања, возраста и полот.