Journal of Contemporary Philology <p style="text-align: justify;"><a href=""><strong><img style="margin: 0px 10px 0px 0px;" src="/public/site/images/akirkova/Home.jpg" width="176" height="250" align="left"></strong></a>The<strong><em> Journal of Contemporary Philology</em> (JCP)</strong> is an international electronic peer-reviewed journal that publishes scholarly articles on all aspects of linguistics, applied linguistics, literature and cultural studies. The journal tries to attract high quality articles that present original research, pertaining to experimental work, theory, methodology and translation with a special emphasis on contemporary development in these fields. JCP invites authors to submit previously unpublished research articles, review articles and book reviews in English and Macedonian.<br>The journal is published twice a year with the support of Blaže Koneski Faculty of Philology,&nbsp;Ss. Cyril and Methodius University in Skopje.<br>JCP articles are indexed and abstracted in MLA, DOAJ, Google Scholar, ProQuest, ERIH PLUS, Index Copernicus, WorldCat, LIBRIS, BASE, OpenAIRE, Brill’s Linguistic Bibliography and the Linguist List.</p> <p><strong>Online ISSN 2545-4773;&nbsp; &nbsp;Print ISSN 2545-4765</strong></p> <p><strong>DOI: <a href=""></a></strong></p> en-US <p>Copyright © 2019&nbsp;Blaže Koneski Faculty of Philology, Skopje<br>Journal of&nbsp;Contemporary Philology&nbsp;(JCP)<br>Современа филологија</p> (Kalina Maleska) (Boban Karapejovski) Tue, 22 Jun 2021 00:00:00 +0200 OJS 60 Code-Switching in Spoken Indian English: A Case Study of Sociopolitical Talk <p>In India, the prevalence of (Indian) English and code-switching between languages is not new. However, there has been a dearth of research that explores code-switching in Indian English (IE) within the genre of sociopolitical talk in Indian English tv talk shows. The current study is a part of a larger longitudinal study that analyzes code-switching patterns across the previous decade in Indian English tv talk shows and is the first in the series of follow-up studies. This study qualitatively examines an episode of an Indian English tv talk show to determine code-switching (CS) patterns and functions in IE. The study employed linguistic analysis, Meyerhoff’s (2007) accommodation theory, Sacks, Schegloff, and Jeferrson’s (1974) conversation analysis methodology, and a world Englishes framework to discover the forms, functions, and motivations of CS in an English matrix context. Findings confirm Si’s (2010) results that speakers preferred higher number of English alternations and insertions than Hindi code-switches, while Hindi-only turns were relatively few. Functions of analyzed code-switches also indicated intentions to reformulate, repeat, quote, connect with or diverge from other interlocutors, and generate emphasis in discourse. The study concludes with implications for Indian English and avenues for future research.</p> Suneeta Thomas Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 00:00:00 +0200 Информациската структура и синтаксата на простата реченица <p>Во оваа статија подетално го разгледуваме влијанието на информациската структура (ИС) врз збороредот во стандардниот македонски јазик. За таа цел ги издвојуваме и ги опишуваме главните типови линеаризација на реченичните конституенти во простата реченица според нејзината комуникациска цел. Понудената класификација се заснова врз дискурсно-семантичката опозиција меѓу категоричките и тетичките искази. Речениците што функционираат како категорички искази типично предицираат некое својство за контекстуално познат субјектен референт. Затоа, тие се одликуваат со дводелна ИС тема – рема, што се одразува во прозодијата и во немаркираниот збороред, во кој тематскиот субјект му претходи на предикатот. За разлика од нив, тетичките искази воведуваат нов партиципант во дискурсот (презентатиски конструкции) или соопштуваат за нов настан. Таквата дискурсна функција им наметнува на овие реченици едноделна ИС во која целата реченица претставува рема, што често синтаксички се маркира со инверзија на субјектот и предикатот. Претпоставуваме дека ваквите конструкции содржат имплицитна локативна или темпорална определба (сценска тема). Но, нејзината реализација во иницијална реченична позиција повлекува одредени промени: дводелност на ИС и задолжителна субјектна инверзија.</p> Елени Бужаровска Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 00:00:00 +0200 Introducing Cooperative Learning in the English Language Classroom and Progress Tracking <p>The English language classroom has been experiencing a shift from the traditional approach towards a functional approach to teaching. The purpose is to abandon the classical lecture-and-note approach, passive role of students, an unproductive classroom and excessive teacher-reliance, thereby putting emphasis on interaction and collaboration in the English language classroom as well as on student autonomy in the learning process. The aim of this paper is to analyse efficient methods for teaching grammar and to explore which learning practices are deemed best by students. For the purposes of this research, a survey was conducted among 50 first-year students at the Faculty of Philology (whose progress in learning grammar was monitored in a period of two semesters). The results of the research indicate a need for applying an action-based approach in the English language classroom, whereas the authors suggest different cooperative learning strategies. Furthermore, the results demonstrate that teaching methods have an effect on the level of progress achieved by students, whereas the need for introducing progress tracking at faculty level is also discussed.</p> Milena Sazdovska-Pigulovska, Katarina Gjurčevska-Atanasovska Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 20:55:53 +0200 Етиката во теренските истражувања на јазикот <p>Секое истражување на одреден терен и секој истражувачки пристап, без исклучок, носат низа предизвици, како за истражувачот така и за истражуваните поединци. Со започнувањето на теренското истражување, истражувачот се соочува со повеќекратна одговорност: кон истражувачката средина, односно истражувачкиот субјект, кон истражувачката заедница на која ѝ припаѓа, како и кон самиот себе. Во тој контекст се актуализира прашањето за истражувачката етика. Тоа подразбира дека со истражувањата не се нанесува никаква (намерна или ненамерна) штета како последица, а од истражувачите се очекува разбирање и почитување кон истражуваните поединци и општествени групи. Целта на овој труд е да ги прикаже етичките аспекти и проблеми со кои се соочуваат истражувачите при лингвистичките теренски истражувања, а притоа, во фокусот на интерес се поставува оваа проблематика на теренот на македонскиот јазик. Имајќи предвид дека методите и принципите на теренската работа што се користат во јазичните проучувања им се мошне блиски на методите на теренска работа во повеќето хуманистички науки, текстот во одредена мера се осврнува и кон етичките аспекти што се заеднички за овие научни подрачја. Фундаментално за етичноста во истражувањето е осигурувањето дека испитаниците влегуваат во него свесно и по своја желба. Добивањето нивна согласност треба да биде процес на воспоставување и одржување обострана доверба.</p> Давор Јанкулоски Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 20:59:03 +0200 Queering Time through The Myth of the Fall in Marcel Proust’s Sodom and Gommorah <p>In this paper I analyze the queering of time in Marcel Proust’s novel Sodom and Gomorrah, the fourth volume of In Search of Lost Times, focusing on the role the myth of the Fall plays as a catalyst of this process. I argue that the ambiguous intertwining of temporality and sexuality introduced by the myth of the Fall through the narration of Sodom and Gomorrah structures the narrativization of sexuality and temporality in the novel. In my analysis, queer times in Proust’s novel emerge at those instances when non-normative desires and practices result in the complexification of the dimensions of time. The inducement of temporal dissonance through queer forms of sexuality and sociability as motivated by the failure the Fall brings is done through writing. In this essay, the act of writing for Proust is addressed as a dimension of queer time.</p> Iva Dimovska Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:03:09 +0200 Поетиката на слем-поезијата <p>Во текстот се осврнуваме на слем-поезијата како изведбен начин на презентирање на литературата. Слем-поезијата најчесто се изведува на Потери слем-натпревари, фестивали и други настани и е производ на урбаноста и на урбаниот начин на живот, а врз неа се чувствува влијанието на хипхоп-музиката. Мешавината на слем-поезијата со хипхопот и со други форми на изразување, особено кај помладите, придонесува за менување или за подобрување на односот кон поезијата и перформативните уметности. Слем-поезијата посочува проблеми и проблематизира одредени веќе пос­тојни и општо прифатени ставови и состојби, а критички се осврнува и укажува на непосакувани тенденции во општеството. Техниките на создавање слем-поезија, кои се сметаат за релевантни, се однесуваат на структурата, јазикот, афектот и значењето. Функционирањето на слемот се одвива преку јазик што располага со сопствена терминологија и има своја поетика. Структурно, стиховите можат да бидат со рима или без неа, организирани во строфи, со интерпункциски знаци или без нив. Посебно внимание се посветува на мелодиката и на ритамот, кои умешниот интерпретатор ги користи за акцентирање и за потенцирање на стиховите што смета дека се важни за настапот. Со нејзината жива и разиграна интерпретација, ослободена од класичните сфаќања за поезијата како жанр, слем-поезијата и По­етри слем-манифестациите поттикнуваат нови генерации поети на кои им се овозможува да ги споделат своите ставови пред поширока публика.</p> Славчо Ковилоски Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 00:00:00 +0200 Двата пола на книжевната продукција: хетерономијата, автономијата и книжевното поле во теоријата на Пјер Бурдје <p>Книжевниот свет отсекогаш го обележувале дебати за легитимноста на книжевните дела. За кого се пишува, за кого треба да се пишува, како да се пишува и ред други прашања од овој вид се повторуваат со статистичка регуларност, особено од осамостојувањето на книжевноста како автономно поле на крајот на XVIII и почетокот на XIX век. Во овој труд, преку примерите на два конфликта од тој вид ─ критиките на Пауло Коелјо и на Х. Џ. Велс кон Улис и Бдеењето на Финеган од Џејмс Џојс и спротивставените ставови на поетот критичар Т.С. Елиот ─ ќе го анализираме значењето на овој вид конфликти за полето на книжевноста. Во анализата главна методолошка алатка ќе ни бидат теориите на францускиот социолог Пјер Бурдје, особено неговиот концепт за поле и, специфично, за полето на книжевноста. Посочените дебати ќе бидат анализирани преку двата пола на функционирањето на книжевното поле: книжевната продукција со мал опсег и книжевната продукцијата со голем опсег ─ бинарна опозиција што логично произлегува од двојната хиерархизација на полето. Според Бурдје, конфлик­тите од овој вид произлегуваат од самата структура на книжевното поле како такво и помагаат во неговото легитимирање како автономен модус на културна продукција, неговата продукција и репродукција во рамките на општествената стварност.</p> Ведран Диздаревиќ Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 00:00:00 +0200 Неколку прашања за поетиката на есеите на Горан Стефановски <p>Овој истражувачки труд е посветен на есеистичкото творештво на Горан Стефановски, кое досега не е одделно и поопстојно истражувано и коментирано од македонската книжевна наука. Сметајќи го есејот за одделен жанр, во анализата на поетиката на есеите на Стефановски констатираме дека неговиот есеистички текст со своите особености надминува дел од досегашните теориски одредби за есејот. Остварувајќи се како текст што припаѓа на метажанр/наджанр, есејот на Стефановски не може стриктно да се категоризира само преку постојните типoлогии на есејот, при што, меѓу другото, го препознаваме како одделен вид есеј – ренесансно-постмодернистички. Анализирајќи ја неговата поетика, се доаѓа до согледба дека есеистичкото творештво на Стефановски се развива од мини- или нацрт-есеј до хипересеј, при што во него, мизанабимски, како есеми се присутни повеќе видови есеј според постојните типологии. Трудот упатува и на неопходноста од натамошни читања и анализирања, во коi ќе се прикажат и ќе се вреднуваат и други естетски, поетички димензии на есејот на Стефаноски, на кои ова доминантно теориско исчитување сигнално упатува.</p> Иван Антоновски Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:10:19 +0200 За еманципацијата во современата бајка Дрвото на лагите од Френсис Хардинг <p>Трудот се занимава со следење на трансформацијата на женските ликови во романот Дрвото на лагите од современата британска писателка Френсис Хардинг, од класичната готика кон современата еманципација, како и со анализа на нивните обиди низ различни стратегии на отпор да ја реализираат својата слобода, желбата за истражување и за самодефинирање.Анализата на романот има теоретска поткрепа во концептите на Ричард Рорти и на Емануел Левинас, посебно оние за одговорноста за Другиот, за женската солидарност и за конверзацискиот консензус меѓу женските ликови и нивната субзаедница. Низ двата клучни лика ќе бидат спротивставени позицијата на авторитет, кој инсистира на метафизички вистини, апсолутна дисциплина, статичност и непроменливост, наспроти, од друга страна, позицијата на отпор, бегство од таквиот авторитет, борба за прогрес и промени во еманципаторска смисла. Романот низ спротивставените концепти на авторитарност наспроти еманципација и прогрес, воспоставува мост и континуитет на борбата од 19 век и актуелноста на таа борба денеска, што му дава посебна автентичност и убедителност. </p> Лени Фрчкоска Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:12:50 +0200 Влијанието на лектирите со историска содржина од периодот на владеењето на Турците Османлии и рецепцијата на учениците <p>Во овој труд ги претставувам резултатите од истражувањето на лектирите во наставните програми по македонски јазик и литература во средните училишта и нивното влијание врз знаењето на учениците за „културата на Другите“, односно на припадници на заедниците во Република Северна Македонија. Главната цел на истражувањето е да се посочи улогата на нас­тавната интерпретација на лектирите во развивањето емпатија, разбирање на другите, различните од себе, во поттикнувањето дијалог и интеракција меѓу учениците од различна националност. Студијата, истовремено, заземa критички став кон сопствената и кон туѓата култура и традиција, потенцирајќи ја важноста на преиспитувањето и на личната трансформација, а со цел препознавање на идентитетските претстави, на етничките и на верските стереотипи и предрасуди кај себе и кај другите, што би обезбедило механизми за нивното надминување во училишната практика. Дополнително, студијата настојува да ги согледа заедничките, универзалните, општочовечките хумани вредности што придонесуваат за надминувањето на разликите и за препознавање на вредностите што се содржани во хуманистичката димензија на книжевните дела што се предмет на анализа. Во овој контекст, преку анализа на стереотипите и на индивидуалните ситуации, се настојува да се укаже на можностите за оформувањето на карактерот на учениците во духот на културата што се залага за меѓуетничка толерантност.</p> Ајлин Карахасан Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:19:36 +0200 Тhe Influence of Applied Theatre on the Development of the Audiencе <p>The main purpose of the paper is to point out the importance of applied theater that is performed outside the classical relation of stage performance in front of the audience in a classical theater. The role of applied theater is much more complex and aimed at strengthening the critical thinking and self-confidence of marginalized social groups in the community, developing creative processes in education by including drama in the education of primary and secondary school students. The paper points out the functionality and value of all the techniques used by the applied theater to influence the formation of a new theatrical audience through animation activities. The basic hypothesis in this paper is to prove that the forms of applied theater influence the development of the cultural needs of the audience, as well as that by getting acquainted with the forms of applied theater, the audience develops a deeply positive attitude towards theater. The paper will use an interdisciplinary theoretical method, which implies the use of the following theories: the theory of applied theater by Patrick Pavis, Jakob Levi Moreno, Augusto Boal; theories for the audience and the reception of works of art by Victoria de Aleksander, Darko Lukić, Maja Ristić, and Predrag Ognjenović. The outcome of the entire research should provide theoretical, but also a practical insight into the possibilities offered by the applied theater for the development of the audience in the theater.</p> Maja Ristić Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:22:09 +0200 Нови аспекти на толкување на интермедијалностa <p>Предмет на анализа во оваа студија е преисчитувањето на медиумските конвергенции што се појавуваат во 1960-тите години од XX век, прикажано преку делото Prune. Flat. (1965) на уметникот Роберт Витман. Интермедијалноста, карактеристична за ова дело, e резултат на истовременото изведување перформанс и филмска проекција, кои во процесот на совпаѓање и на јукстапонирање создаваат медиумски специфичности, кои иманентно им припаѓаат на одвоени дисциплини. Нивното спојување генерира, според Р. Констеланец, медиум на проширен театар, а преисчитувањето има цел да покаже дека проширувањето се случува како дијалог меѓу различните дисциплини во нова уметничка форма, настанот, и како такво е проширување не само на театарот туку и на филмот. Студијата има цел да покаже дека станува збор за суштински дијалектички принцип на обликување и на структурирање, преку примената на поимите коприсуство, прекинувачки механизам, монтажа, според Б. Брехт. Соодносот меѓу медиумските артикулации ги изложува границите на поетската одредливост и онтолошката валентност, го одредува авторскиот глас и гледната точка (М. Бал), поставувајќи го конфликтот меѓу структурните елементи на концептуално рамниште (С. Ејзенштајн). Студијата поминува низ генеалогијата на процесот на структурирање на делото, опфаќајќи референцијален ризом меѓу поетскиот чин како чин на отпорот (според Џ. Агамбен) и различни теориски вкрстувања, кои низ дедуктивен пристап ја преиспитуваат ремедијацијата, како формулација на нова естетска материјалност.</p> Натали Рајчиновска Павлеска Copyright (c) 2021 Journal of Contemporary Philology Sun, 20 Jun 2021 21:24:54 +0200