(untitled) (ЕтноАнтропоЗум/EthnoAnthropoZoom, 2016)
Во контекст на европската миграција по 2004 година полските мигранти се сретнаа со разновидна популација (Vertovec 2007) во поглед на различни етнички заедници, националности, култури, региони, јазици и општествени класи. Врз основа на наративните интервјуа и фокус‑групите со полските мигрантки јас се занимавам со замислите на учесниците во моето истражување во однос на Другоста врз основа на класата, расата и родот, по нивното пристигнување во Манчестер и Барселона. Ме интересира создавањето на класната англиска другост различна од замислената висока класа и белото британско општество; „затворените“ Каталонци, кои се спротивставуваат на стереотипните претстави за отворените и пријатни Шпанци и странци, и амбивалентните перцепции на црните и ориентални други. Ја користам постколонијалната критика за декодирање на некои од овие конструкции. Ја нагласувам важноста на контекстот и просторот каде што се развиваат или се зајакнуваат овие перцепции. Исто така ја истражувам можноста за промена на перцепциите и појавата на пријателска блискост сфатени како практичен и динамичен процес, кој се појавува во рутинските интеракции помеѓу оние што неодамна пристигнале и староседелците, не секогаш ослободен од тензии. Моето истражување придонесува кон подобро разбирање на секојдневните општествени односи бидејќи подразбира меѓукултурен и родов пристап во истражувањето на блискоста. Освен тоа, наместо да се постави во фокус односот меѓу мнозинството и малцинството, овде се истражуваат средбите помеѓу мигрантите што пристигнале по 2004 година не само со домашното население туку исто така и со постојните етнички малцинства и други мигранти со нагласка на припадноста на белата раса и длабоко вкоренетите класни перцепции и перцепциите за Другите засновани врз расата.